<?xml version="1.0" encoding="iso-8859-1"?>
<rss version="2.0">
<channel>
<title>DAGELIJKS EVANGELIE</title>
<link>http://www.evangelizo.org/</link>
<description>Ontvang iedere morgen de dagelijkse lezingen via email ! Katholieke, meertalige, gratis service. </description>
<language>nl</language>
<lastBuildDate>Sat, 04 Feb 2012 17:41:06 +0100</lastBuildDate>
<copyright>copyright evangelizo.org</copyright>
<image>
<title>EVANGELIZO</title>
<url>http://www.evangelizo.org/www/img-lang/croix.gif</url>
<link>http://www.evangelizo.org/</link>
<description>Heer, naar wie zouden we gaan? Gij hebt woorden van eeuwig leven; Johannes 6,68 </description>
</image>
<item>
<title>Zondag, 5 Februari 2012 : Lezing uit het boek Job <font dir="ltr">7,1-4.6-7.</font>
 </title>
<category>LECTIO 1</category>
<guid isPermaLink="false">2012-02-05 - LECTIO 1</guid>
<link>http://dagelijksevangelie.org/</link>
<description>Heeft de mens niet een krijgsdienst op aarde, Gelijken zijn dagen niet op die van een knecht?
Zoals een slaaf, die naar de schaduw verlangt, Zoals een knecht, die op zijn loon staat te wachten:
Zo werden maanden van ellende mijn deel, En nachten van lijden mijn lot;
Ga ik slapen, dan denk ik: wanneer wordt het dag, Als ik opsta: wanneer wordt het avond? Maar de avond blijft zich eindeloos rekken, En ik blijf vol onrust tot aan de morgen;
Mijn dagen zijn sneller dan een weversspoel, En lopen af, bij gebrek aan draad.
Bedenk, dat mijn leven een ademtocht is, Dat mijn oog nooit meer het geluk zal aanschouwen;
</description>
<pubDate>Sun, 05 Feb 2012 00:00:00 +0100</pubDate>
</item>
<item>
<title>Zondag, 5 Februari 2012 : Psalmen <font dir="ltr">147(146),1-2.3-4.5-6.</font>
 </title>
<category>PSALMUS</category>
<guid isPermaLink="false">2012-02-05 - PSALMUS</guid>
<link>http://dagelijksevangelie.org/</link>
<description>Halleluja! Looft Jahweh: want het is goed, Hem te prijzen, Onzen God: want het is lieflijk en schoon, Hem te roemen!
Jahweh bouwt Jerusalem weer op, En brengt de verstrooiden van Israël bijeen.
Hij is het, die de gebroken harten geneest, En hun wonden verbindt;
Die het getal van de sterren bepaalt, En ze allen roept bij haar naam.
Groot is onze Heer, geweldig zijn macht, Zijn wijsheid oneindig;
Jahweh richt de nederigen op, Maar de bozen werpt Hij ter aarde.
</description>
<pubDate>Sun, 05 Feb 2012 00:00:00 +0100</pubDate>
</item>
<item>
<title>Zondag, 5 Februari 2012 : Lezing uit de 1e brief van de apostel Paulus aan de Corinthiërs <font dir="ltr">9,16-19.22-23.</font>
 </title>
<category>LECTIO 2</category>
<guid isPermaLink="false">2012-02-05 - LECTIO 2</guid>
<link>http://dagelijksevangelie.org/</link>
<description>Immers niet het verkondigen zelf van het Evangelie strekt me tot roem. Want dit is mijn plicht. Ja, wee mij, zo ik het Evangelie niet zou verkondigen.
Welnu, wanneer ik iets doe uit vrije beweging, dan heb ik verdienste; maar doe ik het op bevel, dan vervul ik slechts de taak van beheerder.
Waarin ligt dus mijn verdienste? Hierin, dat ik bij mijn prediking het Evangelie om niet verkondig, zonder gebruik te maken van mijn recht, dat aan het preken verbonden is.
Ja, ofschoon ik vrij sta tegenover allen, heb ik me toch tot slaaf van allen gemaakt, om er zoveel mogelijk te winnen.
Voor de zwakken ben ik zwak geworden, om de zwakken te winnen. Voor allen ben ik van alles geworden, om met alle middelen enigen te redden.
Welnu, dit alles doe ik om het Evangelie, om daaraan deel te mogen hebben.
</description>
<pubDate>Sun, 05 Feb 2012 00:00:00 +0100</pubDate>
</item>
<item>
<title>Zondag, 5 Februari 2012 : Heilig Evangelie van Jezus Christus volgens Marcus <font dir="ltr">1,29-39.</font>
 </title>
<category>EVANGELIUM</category>
<guid isPermaLink="false">2012-02-05 - EVANGELIUM</guid>
<link>http://dagelijksevangelie.org/</link>
<description>Toen zij de synagoge hadden verlaten, begaven zij zich, van Jakobus en Johannes vergezeld, rechtstreeks naar het huis van Simon en Andreas.
De schoonmoeder van Simon lag ziek aan de koorts; en aanstonds vertelden ze het Hem.
Hij trad nader, vatte haar bij de hand, en richtte haar op; de koorts verliet haar, en ze bediende Hem.
Toen het avond was geworden en de zon was ondergegaan, bracht men alle zieken en bezetenen naar Hem toe;
de hele stad stond voor de deur bijeen.
En Hij genas er velen, die aan verschillende kwalen leden. Ook dreef Hij veel duivels uit; maar Hij liet niet toe, dat de duivels zeiden, dat ze Hem kenden.
Zeer vroeg in de morgen stond Hij op, en ging heen; Hij begaf zich naar een eenzame plaats, om er te bidden.
Simon en zijn gezellen gingen Hem achterna,
vonden Hem, en zeiden: Iedereen zoekt U.
Maar Hij sprak tot hen: Laten we naar de omliggende dorpen gaan, om ook daar te preken; want daartoe ben Ik gekomen.
Zo trok Hij heel Galilea rond: Hij preekte in hun synagogen, en dreef de duivels uit.
</description>
<pubDate>Sun, 05 Feb 2012 00:00:00 +0100</pubDate>
</item>
<item><title>Zondag, 5 Februari 2012 : Commentaar Johannes Tauler </title>
<category>MEDITATIO</category>
<guid isPermaLink="false">2012-02-05 - MEDITATIO</guid>
<link>http://dagelijksevangelie.org/</link>
<description>      Als de Zoon van God "zijn ogen naar de hemel opheft en zegt: Vader, verheerlijk uw Zoon" (Joh 17,1), dan leert Hij ons door deze handeling dat we onze zintuigen goed omhoog moeten richten, als ook onze handen, onze mogelijkheden, onze ziel en tot Hem, met Hem en door Hem bidden. Dat is het liefdevolste en heiligste werk dat de Zoon van God hierbeneden gedaan heeft: zijn geliefde Vader aanbidden. Maar dat gaat voorbij alle redenering, en wij kunnen het niet op een of andere manier bereiken, als het niet in de heilige Geest is. Augustinus en Anselmus zeggen ons over het gebed dat het "een verheffing van de ziel naar God is"... 
 
      Ik zeg u dit: maak je werkelijk vrij van jezelf en van alle geschapen dingen, en hef je ziel volledig op naar God boven alle schepselen, in de diepe afgrond. Plons daar jouw geest in de geest van God, in een ware overgave..., in een ware eenheid met God... Vraag daar aan God alles wat Hij wil dat men van Hem vraagt, wat u wenst en wat de mensen van u verlangen. En houd dit in gedachten: wat een klein muntstukje is voor honderdduizend stukken goud, dat is elk uiterlijk gebed tegenover dat gebed wat werkelijk in eenheid met God is, het uitstromen van en de vereniging met de geschapen geest in de ongeschapen geest van God... 
 
      Als men u om gebed vraagt, dan is het goed dat u het op een uiterlijke manier doet, zoals u er om gevraagd bent en u het beloofd heeft. Maar door dit te doen, neem je je ziel mee naar de hoogten en naar de innerlijke woestijn, drijf je daar je kudde heen zoals Mozes deed (Ex 3,1)... "De ware aanbidders aanbidden de Vader in geest en in waarheid" (Joh 4,23). In dat innerlijke gebed beëindigen alle praktijken, alle formules en elk soort gebed dat sinds Adam tot nu toe aangeboden is en die nog aangeboden zullen worden tot aan de laatste dag. Men leidt dat alles in deze ware en essentiële inkeer, in één ogenblik, naar zijn volmaaktheid. 
</description>
<pubDate>Sun, 05 Feb 2012 00:00:00 +0100</pubDate>
</item>
<item>
<title>Zaterdag, 4 Februari 2012 : Lezing uit het 1e boek der Koningen <font dir="ltr">3,4-13.</font>
 </title>
<category>LECTIO 1</category>
<guid isPermaLink="false">2012-02-04 - LECTIO 1</guid>
<link>http://dagelijksevangelie.org/</link>
<description>Zo ging de koning dan naar Gibon, om daar te offeren; want dat was de voornaamste offerhoogte. Nadat Salomon duizend brandoffers op het altaar te Gibon had opgedragen,
verscheen Jahweh hem s nachts in een droom, en God sprak: Doe een verzoek; wat zal Ik u geven?
Salomon antwoordde: Gij zijt mijn vader, uw dienaar David, zeer goedgunstig geweest, omdat hij trouw en rechtschapen en met een oprecht hart voor U heeft geleefd. En Gij hebt hem ook deze grote gunst bewezen, dat Gij hem een zoon hebt geschonken, die nu zetelt op zijn troon.
Maar nu hebt Gij, Jahweh mijn God, uw dienaar in de plaats van mijn vader David tot koning gemaakt, ofschoon ik toch maar een jeugdige knaap ben, die nog niet weet, hoe hij handelen moet.
Zo staat uw dienaar te midden van uw volk, dat Gij hebt uitverkoren: een talrijk volk, dat om zijn grootte niet is te tellen, niet is te schatten.
Geef dus uw dienaar een opmerkzaam hart, om uw volk te kunnen oordelen, en onderscheid te maken tussen goed en kwaad; want wie is anders in staat, dit machtig volk van U te besturen?
Dit verzoek van Salomon behaagde den Heer.
En God sprak tot hem: Omdat gij Mij dit verzoek hebt gedaan, en Mij niet een lang leven of rijkdom, noch de dood uwer vijanden gevraagd hebt, maar inzicht, om het recht te verstaan:
daarom voldoe Ik aan uw verlangen, en geef Ik u een wijs en verstandig hart, zodat uws gelijke voor u niet geleefd heeft en na u niet meer zal opstaan.
Maar ook wat ge niet gevraagd hebt, zal Ik u geven: rijkdom en roem, zodat geen koning aan u gelijk zal zijn, zolang gij leeft.
</description>
<pubDate>Sat, 04 Feb 2012 00:00:00 +0100</pubDate>
</item>
<item>
<title>Zaterdag, 4 Februari 2012 : Psalmen <font dir="ltr">119(118),9.10.11.12.13.14.</font>
 </title>
<category>PSALMUS</category>
<guid isPermaLink="false">2012-02-04 - PSALMUS</guid>
<link>http://dagelijksevangelie.org/</link>
<description>Hoe kan een jongeman zijn reinheid bewaren? Door zich te houden aan uw woord!
Ik heb U met heel mijn hart gezocht, Laat mij nooit uw geboden verlaten;
Ik bewaar uw bestel in mijn hart, Om nooit te zondigen tegen U.
Geprezen zijt Gij, o Jahweh, Leer mij uw inzettingen kennen;
Dan zal ik met mijn lippen verbreiden Al de voorschriften van uw mond.
Ik verheug mij over de weg, die uw vermaning mij wees, Meer dan over alle schatten;
</description>
<pubDate>Sat, 04 Feb 2012 00:00:00 +0100</pubDate>
</item>
<item>
<title>Zaterdag, 4 Februari 2012 : Heilig Evangelie van Jezus Christus volgens Marcus <font dir="ltr">6,30-34.</font>
 </title>
<category>EVANGELIUM</category>
<guid isPermaLink="false">2012-02-04 - EVANGELIUM</guid>
<link>http://dagelijksevangelie.org/</link>
<description>Toen de apostelen te zamen bij Jesus waren teruggekeerd, verhaalden ze Hem al wat ze hadden gedaan en geleerd.
En Hij zeide tot hen: Komt nu met Mij mee naar een eenzame plaats, en rust wat uit. Want velen liepen in en uit, zodat ze zelfs geen tijd hadden om te eten.
Geheel alleen vertrokken ze dus in de boot naar een eenzame plaats.
Maar velen zagen hen vertrekken, en begrepen waarheen; uit alle steden liep men gezamenlijk te voet daar naar toe, en men was er nog eerder dan zij.
Toen Jesus uitsteeg, zag Hij dus een talrijke schare. Hij had medelijden met hen, daar ze als schapen zonder herder waren; en Hij begon ze velerlei dingen te leren.
</description>
<pubDate>Sat, 04 Feb 2012 00:00:00 +0100</pubDate>
</item>
<item><title>Zaterdag, 4 Februari 2012 : Commentaar Isaak de Syriër </title>
<category>MEDITATIO</category>
<guid isPermaLink="false">2012-02-04 - MEDITATIO</guid>
<link>http://dagelijksevangelie.org/</link>
<description>      Noem God niet alleen rechtvaardig. Want het is niet door wat jij doet dat Hij zijn rechtvaardigheid openbaart. Als David Hem rechtvaardig noemt (Ps 33,5), heeft zijn Zoon ons geopenbaard dat Hij liever goed en zachtaardig is: "Hij is goed voor slechten en kwaadaardigen" (Lc 6,35)... Waar is de rechtvaardigheid van God? Is het niet dat "toen we nog zondaars waren, Christus voor ons is gestorven"? (Rom 5,8) En als God zich medelijdend hierbeneden toont, geloven we dan niet dat Hij er in alle eeuwigheid al was. 
 
      Laten we deze onrechtvaardige gedachte dat God geen medelijden zou hebben, ver van ons houden. Het eigene van God verandert niet zoals bij de stervende wezens...; er mist niets aan Hem en er kan niets worden toegevoegd zoals dat bij de schepselen is. Maar deze barmhartigheid die God heeft vanaf het begin, zal Hij altijd hebben, voor eeuwig... Zoals Cyrillus zegt in zijn commentaar op Genesis, vereer God met liefde en niet om deze harde naam van gerechtigheid die men op Hem geplakt heeft. Heb Hem lief zoals men Hem zou moeten liefhebben: niet om de beloning die Hij je zal geven, maar om wat we hebben ontvangen voor deze wereld, die Hij heeft geschapen om het aan ons te geven. Wie zou Hem iets terug kunnen geven voor wat Hij voor ons heeft gedaan? Wat zouden we Hem kunnen teruggeven door onze werken? Wie heeft Hem vanaf het begin overtuigt om ons te gaan scheppen? En wie bidt tot Hem voor ons, wanneer wij geen dankbaarheid tonen? Wat is de barmhartigheid van God bewonderenswaardig! Wat een wonder is de genade van God, onze Schepper! Wie brengt Hem eer?  
</description>
<pubDate>Sat, 04 Feb 2012 00:00:00 +0100</pubDate>
</item>
<item>
<title>Vrijdag, 3 Februari 2012 : Lezing uit het boek Jezus Sirach <font dir="ltr">47,2-13.</font>
 </title>
<category>LECTIO 1</category>
<guid isPermaLink="false">2012-02-03 - LECTIO 1</guid>
<link>http://dagelijksevangelie.org/</link>
<description>Gelijk het vette is afgezonderd geweest van het dankoffer, zo is David afgezonderd uit de kinderen Israëls. 
Onder leeuwen verkeerde hij gelijk onder geitebokjes, en onder beren, gelijk onder lammeren. 
In zijn jeugd bracht hij een reus om, en nam de versmaadheid uit het volk weg. 
Toen hij zijn hand ophief om met de steen des slingers de trots van Goliath terneder te werpen. 
Want hij riep de Allerhoogste Here aan, en die gaf hem in zijn rechterhand kracht dat hij weg nam een mens, die machtig, was in de oorlog, om de hoorn zijns volks te ver hogen. 
Zodat het hem verheerlijkte onder tienduizenden, en prees hem met zegeningen des Heren, als hem de kroon der heerlijk heid gebracht werd. 
Hij verdelgde de vijanden rondom, en bracht tot niet de Filistijnen die tegen hem waren, tot op de huidige dag toe heeft hij hun hoorn verbroken. 
In al wat hij deed gaf hij God, de heilige en Allerhoogste, de eer, met heerlijke woorden. 
Uit geheel zijn hart zong hij lofzangen, en had degene lief die hem gemaakt had. 
En heeft zangers ingesteld voor het altaar, om uit zijn geluid een zoete toon te maken, en dagelijks God te prijzen met hun gezangen, 
Hij heeft op de feesten ingesteld dingen die wel staan, en de bestemde tijden volkomen versierd, opdat zij zouden prij zen zijn heilige naam, en van des morgens vroeg aan zijn heiligdom weerklank zouden doen geven. 
De Here heeft zijn zonden weggenomen, en zijn hoorn verhoogd in eeuwigheid; en heeft hem gegeven het verbond des koninkrijks, en de troon der heerlijkheid in Israël. 
</description>
<pubDate>Fri, 03 Feb 2012 00:00:00 +0100</pubDate>
</item>
<item>
<title>Vrijdag, 3 Februari 2012 : Psalmen <font dir="ltr">18(17),31.47.50.51.</font>
 </title>
<category>PSALMUS</category>
<guid isPermaLink="false">2012-02-03 - PSALMUS</guid>
<link>http://dagelijksevangelie.org/</link>
<description>God! Volmaakt zijn zijn wegen, Jahweh’s woord is gelouterd. Hij is voor allen een schild, Die vluchten tot Hem.
Leve Jahweh! Gezegend mijn Rots; Hoogverheven de God van mijn heil!
Daarom wil ik U prijzen, o Jahweh, Uw Naam verheerlijken onder de volken!
Machtige hulp verleent Hij zijn Koning, En genade aan zijn Gezalfde: Aan David en zijn geslacht voor altijd!
</description>
<pubDate>Fri, 03 Feb 2012 00:00:00 +0100</pubDate>
</item>
<item>
<title>Vrijdag, 3 Februari 2012 : Heilig Evangelie van Jezus Christus volgens Marcus <font dir="ltr">6,14-29.</font>
 </title>
<category>EVANGELIUM</category>
<guid isPermaLink="false">2012-02-03 - EVANGELIUM</guid>
<link>http://dagelijksevangelie.org/</link>
<description>Ook koning Herodes hoorde van Hem: want zijn naam werd beroemd. Men zeide: Johannes de Doper is van de doden opgestaan; daarom werken die krachten in Hem.
Anderen zeiden: Het is Elias. Anderen weer: Hij is een gewone profeet.
Maar toen Herodes het hoorde, zeide hij: Het is Johannes, dien ik onthoofd heb; hij is verrezen.
Herodes namelijk had Johannes laten grijpen, in boeien geslagen en in de gevangenis geworpen, naar aanleiding van Heródias, de vrouw van zijn broer Filippus, omdat hij haar had gehuwd.
Want Johannes had tot Herodes gezegd: Ge moogt de vrouw van uw broer niet hebben.
Heródias was hem dus vijandig gezind, en wilde hem doden; maar het lukte haar niet.
Want Herodes had ontzag voor Johannes, daar hij wist, dat hij een rechtvaardig en heilig man was; en hij beschermde hem. Telkens wanneer hij hem hoorde, raakte hij in grote verlegenheid; toch luisterde hij gaarne naar hem.
Maar er kwam een gunstige dag, toen Herodes op zijn verjaringsfeest een maaltijd gaf aan zijn groten en legeroversten en de aanzienlijken van Galilea.
Nu kwam de dochter van die Heródias binnen, en danste; en ze behaagde aan Herodes en aan de gasten. Toen sprak de koning tot het meisje: Vraag van mij wat ge wilt, en ik zal het u geven.
En hij zwoer haar: Wat ge ook vraagt, ik zal het u geven, al was het ook de helft van mijn rijk.
Ze ging heen. en zei tot haar moeder: Wat zal ik vragen? Deze sprak: Het hoofd van Johannes den Doper.
Aanstonds spoedde ze zich naar den koning, en eiste: Ik verlang, dat ge me op staande voet op een schotel het hoofd van Johannes den Doper geeft.
Wel had de koning er spijt van, maar om de eed en om de gasten wilde hij haar niet teleurstellen.
Onmiddellijk stuurde hij een der trawanten. en gaf bevel, het hoofd van Johannes te brengen. Deze ging heen, en onthoofdde hem in de gevangenis.
Hij bracht het hoofd op een schotel, en gaf het aan het meisje; en het meisje gaf het aan haar moeder.
Toen zijn leerlingen dit hadden gehoord, kwamen ze zijn lichaam halen, en legden het in een graf.
</description>
<pubDate>Fri, 03 Feb 2012 00:00:00 +0100</pubDate>
</item>
<item><title>Vrijdag, 3 Februari 2012 : Commentaar H. Cyprianus </title>
<category>MEDITATIO</category>
<guid isPermaLink="false">2012-02-03 - MEDITATIO</guid>
<link>http://dagelijksevangelie.org/</link>
<description>      "Ik ben ervan overtuigd dat het lijden van deze tijd niet opweegt tegen de heerlijkheid waarvan ons de openbaring te wachten staat" (Rom. 8, 18). Wie zou dan niet op alle mogelijke manieren ernaar streven tot zo'n grote heerlijkheid door te dringen om zo een vriend van God te worden, om zich voortdurend met Christus te verheugen en om na de aardse martelingen en kwellingen de goddelijke beloning te ontvangen?  
 
       Voor de soldaten van deze wereld is het roemvol om na de overwinning op de vijand in triomftocht naar het vaderland terug te keren. Nog veel verkieslijker en groter is de eer om na de overwinning op de duivel triomfantelijk naar het paradijs terug te keren, om na de nederlaag van de grote bedrieger de zegetekenen naar de plaats terug te brengen vanwaar Adam als zondaar verdreven was en om de Heer het meest aangename geschenk aan te bieden: een ongeschonden geloof, een ongebroken geestkracht, een schitterende en loffelijke daad van toewijding... Dan zal men mede-erfgenaam van Christus zijn, gelijkgesteld worden met de engelen en zich met de aartsvaders, de apostelen en de profeten verheugen in het bezit van het hemelse koninkrijk Welke vervolging kan sterker zijn dan deze overwegingen?  
 
      In de vervolgingen sluit zich de aarde, maar opent zich de hemel... Wat is het een hoge waardigheid en veilige zekerheid vol blijdschap hier weg te gaan, roemvol heen te gaan te midden van verdrukkingen en moeilijkheden, één ogenblik de ogen te sluiten waarmee men de mensen en de wereld zag, en ze terstond weer te openen om God en Christus te zien! ... Als een soldaat van God zo door vervolging getroffen wordt, zal zijn strijdvaardige moed daardoor niet overwonnen kunnen worden. Zelfs als de dood hem vóór de vervolging overvalt, zal het geloof dat zich op het martelaarschap heeft voorbereid, niet onbeloond blijven. In tijden van vervolging wordt zijn dienst als soldaat, in tijden van vrede zij reine geweten gekroond. 
</description>
<pubDate>Fri, 03 Feb 2012 00:00:00 +0100</pubDate>
</item>
</channel>
</rss>

